ugur blogu

MeLeĞiM

gfb_sanane — Sun, 18 Jan 2009 16:44:25 UT

Hani bulutlarla bana haber yollayacaktın?
Sen her yağmur damlasına bir kelime yazacak,
Ben de o damlaları avuçlarıma alıp,
Yazdığın mektubu okuyacaktım.
Kokunu çiçeklere iliştirip yollayacaktın hani?
Söz vermiştin...
Bülbüller sözlerini getirecekti bana.
Dalgalar, vurup vurup hasretini solumayacak mıydı?
Yıldızlar, sana giden yolu gösterecek,
Mehtap, yolumuzu aydınlatacaktı.
Aşkımıza ondan başka kimse şahit olmayacaktı.
Öyle sevecektik ki birbirimizi,
Sorgusuz sualsiz girecektik cennete.
Kıskanacaktı nurumuzu melekler bile...
Şimdi neden solgunsun böyle bir tanem,
Niçin açıp gözlerini ellerimden tutmuyorsun?
Uzat ellerini, al beni de yanına.
Bunca hasret yetmez mi çıkmak için katına?
Yoksa gittin ve unuttun mu beni?
Unuttun mu oralarda?
Göz kırp bana yıldızlardan.
Bir an bile durmam buralarda inan,
Davetini bekliyorum...
Çağır geleyim artık,
Çağır MeLeĞiM artık.....

qiтмє...

gfb_sanane — Wed, 24 Dec 2008 17:34:10 UT

düşєяiм pєşiηdєη γσLLaяa
кaηaтıяıм dizLєяiмi, qiтмє
кaγвєdєяiм düşLєяiмi,кıяaяıм кaηadıηı uмuduη
uηuтuяuм ,uηuтuLuяuм qiтмє
γaLηızLığa тєяк єdip SєSSizLiğє düşмє
вıяaкмa єLLєяiмi
кıяağıLaя SєяpiLєćєк üSтLєяiмє
Üşüγєćєğiм,ηє σLuя qiтмє
ÇiςєкLєя Sєηdєη Sσηяa кσкмaγaćaкLaя
кaγвєdєćєк яєηкLєяiηi γaşaмaк
Siγah da кaLıяıм γa da вєγaz da
qiтмє...

qiтмє diγσяuм Saςıмı,вaşıмı γσLaяıм
düşєяiм SєSLєяiη pєşiηє
кaηaтıяıм SözLєяi γσк єdєяiм кєLiмєLєяi
ağLaяıм iςiмє,iςiмє
вσşLuğuηa тєяк єтмє
γσкLuğuηa тєяк єтмє
qiтмє...

aγяıLıк ησтaLaяıηa aтaяıм кєηdiмi
hićaz вiя şaякı σLuяuм
вєη SєηSiz вu haωaγı ηaSıL SσLuяuм
LaL σLuя diLLєяiм,qaм σLuя qözLєяiм
qiтмє ,тєяк єтмє
кaγвσLaćaк düηLєяiм
aćıγaćaк вuqüηLєяiм
γaяıηLaяıмı SєηSizLiğє qiтмє
qiтмє...

düşєяiм pєşiηdєη γσLLaяa
кaηaтıяıм dizLєяiмi
ÇσćuкSu aćıLaя тuтaя γüяєğiмi
Fiкяiмє ωєямєdiğiη SєвєpLєяiηi
SaкLaγıp qiтмє
кєηdiηćє quяuηu,şєяєFi σηuяuηu
γapaяaк Sση кuяuηu
вıяaкıp qiтмє
qidєяSєη вiя ηєhiя aкaя pєşiη Sıяa
вiя вahaя aLıя zaмaηı єкiмdєη кaLмa
вєηi aćıLaяa SaLмa
qiтмє...

qiяєяiм pєşiηdєη qєćєLєяє
aγ SuSaя...
вiя iηтihaя тuтuLuя вσγηuмda
ηє вiя iz кaLıя ηє вiя haSaя
adıм γazıLıя кaяaя тuтaηaкLaяıηda qiтмє
duaLaя da qєςєя ηiγazıм
мuSaLLa da ςıкмaz aωazıм
Üς daкiкa da кıLıηıя ηaмazıη
qiтмє...

dinlemeden geçme üzülürsünn:::D

gfb_sanane — Sun, 14 Dec 2008 08:23:20 UT

sêni sêviyõrum..

gfb_sanane — Sun, 23 Nov 2008 21:54:16 UT

Sєηi Sєωiγσяuм ςüηкû вєη ωaяiм, σLмaSaγdıм Sєηi zaтєη Sєωмєzdiм. ÖγLєγSє вєη кєηdiмi Sєωiγσяuм..

Sєηi Sєωiγσяuм ςüηкû кєηdiмi SєηiηLє dσğяuLuγσяuм. Sєη вєηiм iςiη ωaяSiη. ÖγLєγSє вєη σLмaSaм hiς вiя aηLaмıη γσк.

Sєηi Sєωiγσяuм ςüηкû Saηa ihтiγaćıм ωaя. Su iςмєк qiвi γaηi, γaLηızća Sєη dєğiL Sєηiη özєLLєкLєяiηє Sahip hєя haηqi вiя кiz'i da SєωєвiLiяiм öγLєγSє Sєη γσкSuη zaтєη.

Sєηi Sєωiγσяuм ςüηкû вiяiηi Sєωмєм qєяєкiγσя. вiяiηiη вaηa вazi duγquLaяi γaşaтмaSi qєяєкiγσя. ÖγLєγSє Sєηiη γapтıкLaяıηı γapaη вiя яσвσт da вєηdє aγηı duγquγu uγaηdıяaвiLiя. σ zaмaη Sєη γiηє γσк σLuγσяSuη.

Sєηi Sєωiγσяuм ςüηкû aćî ćєкмєм qєяєкiγσя. σLquηLaşмaк iςiη aćıLaя şaяттıя ςüηкû. ÖγLєγSє aćî вiя paтLićaη ωєγa тaηяı da SєηiηLє aγηı єткiγi γaяaтaвiLiя. ÖγLєγSє вєη ωaяıм Sadєćє, γaяaттıкLaяıм ωaя.

'Sєηi Sєωiγσяuм' ηє Saςмa ćüмLє dєğiL мi? Sєηi ηiγє Sєωєγiм кi. кiм ємяєdiγσя, qєηLєяiмdє мi ωaя Sєηi Sєωмєк, Sєηi Sєωмєdєη dє вaL qiвi γaşaяiм.

( Sєηi Sєωiγσяuм ςüηкû вiяiηdєη ηєFяєт єтмєм qєяєкiγσя... )

aşk :)

gfb_sanane — Tue, 23 Sep 2008 18:28:15 UT

Aşk; delicesine flört ederken yanindakinin hiçbir sey yapmama hakkini teslim etmektir. Saygidir.

Aşk; zaaflariniz oldugunu ortaya çikarir. Kabullenmektir.

Aşk; simdi zamani degil diye beklemeyi bilmektir. Sabirdir.

Aşk; saçlarda baslayip topuklarda biten bir gezintidir. Kesiftir

Aşk; Seviselim demeden sevismek, yanindakinin ne istedigini bilmektir.Anlasmaktir.

Aşk; baglandigini sandiginda, karsindakine hayir deme sansini tanimaktir.Inceliktir.

Aşk; korumaktir. Sorumluluktur.

Aşk; ciddi bir tokalasmayi kikirdamaya dönüstürmektir. Mizahtir.

Aşk; durma yoksa seni öldürürüm lafini duymaktir. Şehvettir.

Aşk; evinizdeki her seyin yerinin degistirilmesini kabullenmektir. Teslimiyettir.

Aşk; sevgilinizin ne oldugunu bütün çiplakligiyla görmektir. Gerçektir.

Aşk; saatin kaç oldugunu bilip aldirmamaktir. Nesedir.

Aşk; sizi kucaklayan kollarin, gittikçe daha çok sarilmasidir.Mutluluktur.

Aşk; gecenin bir vaktinde sen uyu, benim gitmem gerek dediginizde,uyanik kalip seni biraz daha görmeyi tercih ederim cevabini almaktir. Sicakliktir.

Aşk; tanidiginizi zannettiginiz insanin yeni yanlarini kesfetmektir. Tazeliktir.

Aşk; uyandiginizda rüyanizi yaninizda bulmanizdir. Düslerin gerçek olmasidir.

Aşk; kocaman yatagin üçte birine sikismaktir. Yakinliktir.

Aşk; evin anahtarkidan bir kopya daha yaptirmaktir. Güvendir.

Aşk; hosçakal dedikten sonra tekrar karsilasacagini bilmektir.Kaderdir.

Aşk; gerindiginde sizlayan vücut lafinin anlamini bilmektir. Derstir.

Aşk; ecza dolabini açtiginda, dismacunu kapagini kapatilmamis bulmaktir. Uyumdur.

Aşk; pencereden disariya baktiginda kiminle oldugunu hatirlamaktir. Düsüncedir.

Aşk; rüzgarin agaçlarin arasinda dolasirken çikardigi sesi dinleyip sevgilisinin yaninda olmadigina hayiflanmaktir.Yalnizliktir.

Aşk; asla anlatilmayacak hikayelerdir. Özeldir. Kiymetini Bilene Tabiiiii

yalnız bir operadır kış güneşinde dinlenen.

Aşk; bazen bir zaman hatasıdır.

Aşk; bazen kavuşamamak, adını karalamaktır kağıtlara.Uzun bir suskunluktur ya da durmadan ondan konuşmaktır.

Aşk; bir filmin, bir karesinde takılıp kalmak...Bazen tuhaf bir cesaretle meydan okumaktır.

Aşk; bazen nedenini bilmediğiniz bir duraksamadır.

Aşk; bir harabenin ortasında birşey bulup da ne yapacağını bilemeyen iki savaş çocuğu gibi kalmaktır.Eylül'ün toparlanıp gitmesini izlemektir.Bir bakış bile anlatmaya yeterken herşeyi kalbinizi dolduran duyguların kalbinizde kalmasıdır.

Aşk; canınızla beslemektir hüznün kuşlarını.

Aşk; vazgeçmektir gözlerinden.Geceleri ansızın nedensiz uyanmaktır uykularından, usul usul ağlamaktır.

Aşk; birgün anahtarın ters döneceğine inanıp ışığa kavuşmayı özlemektir.

Aşk; buralardan öylece çekip gitmek ve sonunda kendine bir gül vermektir.

Aşk;Acını içine alıp, göz damlalarını tutup, güçlü olmaya çalışmaktır..

3 KADIN VE TANRI>

gfb_sanane — Wed, 10 Sep 2008 17:42:34 UT

Günün birinde üç kadın ormanda yürürlerken karşılarına
> >büyük ve vahşi bir nehir çıkar. Ama kadınların, nehrin karşı kıyısına
> >mutlaka geçmeleri gerekiyordu. Peki bunu nasıl başaracaklardı. Birinci
> >kadın dizlerinin üstüne çöktü ve Tanrıya dua etti Tanrım, lütfen nehrin
> >karşı kıyısına geçebilmem için bana güç ver.Pppppfffffuuuuuffffff....
> >Tanrı ona uzun kollar ve Güçlü bacaklar verdi Böylece nehrin karşı kıyısına
> >geçebildi Ancak bunun için 2 saat boyunca dalgalarla boğuştu ve neredeyse
> >3-4 kez boğulma tehlikesi geçirdi. Ama, başarmıştı !!!! Bunu gören ikinci
> >kadın da Tanrıya dua etti: Tanrım Lütfen nehrin karşı kıyısına geçebilmem
> >için bana güç ve gerekli aracı ver.Ppppppfffffuuuuffff..... *Tanrı ona bir
> >tekne verdi ve o da nehrin karşı kıyısına geçmeyi başardı,ancak birkaç kez
> >teknenin alabora olma tehlikesiyle> karşılaştı...Tüm bu olan bitenleri
> >izleyen üçüncü kadın da dizlerinin üstüne çöktü ve Tanrıya yalvardı Tanrım
> >lütfen nehrin karşı kıyısına geçebilmem için bana güç, araç ve zekayı ve.r
> >Ppppppfffffuuuuffff..... Tanrı kadını erkeğe dönüştürdü. ERKEK haritaya
> >baktı....Nehrin biraz yukarısına doğru yürüdü Ve köprüden karşıya geçti.
> >LUTFEN BU YAZIYI; GÜLMESI İÇİN TÜM ERKEKLERE, VE ACI GERÇEĞE
> >KATLANABILECEGINI DUSUNDUGUNUZ TUM KADINLARA GONDERINIZ!!!)))

Sevgi EMEK ister

gfb_sanane — Fri, 05 Sep 2008 17:26:56 UT

Yolculugun bir asamasinda iki arkadas tartisirlar biri ötekine bir tokat atar. Tokati yiyenin cani çok yanar ama tek kelime etmez ve kumun üzerine su sözleri yazar: BUGÜN EN IYI ARKADASIM BANA BIR TOKAT ATTI.

Yikanabilecekleri bir vahaya rastlayana dek yürümeyi sürdürürler. Tokadi yiyen yikanirken bataga saplanir, bogulmak üzereyken arkadasi tarafindan kurtarilir. Tam selamete çiktiktan sonra bir kaya parçasi üzerine su sözleri kazir: BUGÜN EN IYI ARKADASIM BENIM HAYATIMI KURTARDI.

Tokadi vuran ve sonra en iyi arkadasinin hayatini kurtaran kisi ona söyle der:

Senin canini yaktigimda bunu kum üzerine yazdin ama simdi kayaya kaziyorsun, neden?

Öbür arkadas ona söyle cevap verir.

Biri bizi incittiginde bunu kum üzerine yazmaliyiz ki bagislama rüzgari estiginde onu silebilsin. Ama biri bize iyi bir sey yaparsa onu kayaya kazimali ki onu hiçbir rüzgar yok etmesin.

INCINMELERINIZI KUMA, GÖRDÜGÜNÜZ IYILIKLERI KAYALARA KAZIMAYI ÖGRENIN.

Denilir ki: özel birini bulmak bir dakikanizi alir, onu degerlendirmeniz bir saat içinde olur, onu sevmek için bir gün yeter ama sonra onu unutabilmek için bir ömrün geçmesi gerekir.

SeVmeK IçIn "YüReK", SürDüRmEk IçIn "EmEk" GeReK...

SEVGILER SAYGILAR....

Gerçek Dostluk.... Sonuna kadar mutlaka okuyun :)

gfb_sanane — Tue, 26 Aug 2008 17:38:51 UT

Çok samimi iki dost ve arkadaşlardı. Fakat bir tanesi çok kurnaz atılgan ve hareketli, diğeri ise çok saf, dürüst ve sessizdi. Bir gün kurnaz olan arkadaş , diğer arkadaşın yanına giderek işlerinin bozulduğunu söyler ve kendisinden para ister. Samimi dostu onu hiç kırmaz ve elindeki bütün parayı arkadaşına verir. Arkadaşı bu parayla işlerini düzeltir. Bir süre sonra kurnaz olan yine arkadaşının yanına gider ve arkadaşının evlenmek üzere olduğu nişanlısını çok beğendiğini ve kendisine vermesini ister. Arkadaşı çok şaşırır, ne diyeceğini bilemez.Fakat aralarında o kadar kuvvetli bir sevgi vardır ki arkadaşına hayır diyemez, nişanlısını arkadaşına verir.

Zaman içinde Saf olanın işleri bozulur ve birden arkadaşı aklına gelir
ben ona sıkıştığında iyilik yapmıştım diyerek arkadaşının iş yerine gider
ve kendisine çalışması için iş vermesini ister. Arkadaşı ona iş vermez. Bizimki pişmanlık ve üzüntü içinde geri döner ama yinede arkadaşına kızamaz. Bir gün sokakta dolaşırken yanına hasta ve yaşlı bir adam yaklaşır. Fakir olduğu için ilaç alamadığını söyler. Bizimki yaşlı adamcağıza acır, istediği ilaçları alır ve adamcağıza verir. Kısa bir süre sonra yaşlı adamın öldüğünü duyar. Yaşlı adam çok zengindir ve bütün mirasını kendisine bırakmıştır.
Saf adam artık zengindir. Biraz da sevdiği dostuna olan kırgınlığıyla dostunun iş yerinin karşısında bir ev alır ve oraya yerleşir. Bir gün evinin kapısını dilenci bir kadın çalar. Yaşlı kadın çok aç olduğunu, kendisine yemek vermesini ister. Bizim saf hiç düşünmeden kadını içeri alır karnını doyurur, Kimsesi olmadığını öğrendiği kadına; Kendisinin de yanlız olduğunu söyler ve bu evde birlikte yaşıyalım sen evin işlerini ve yemekleri yaparsın der, yaşlı kadın hiç
düşünmeden kabul eder. Bir süre sonra yaşlı kadın bizimkine, kendine
uygun bir kız bulup evlenmesini söyler. Bizimki böyle bir kızı nasıl
bulacağını, kendisinin tanıdığı olmadığını söyler.Yaşlı kadın ona uygun bir
kız tanıdığını ve kendisiyle görüştürebileceğini söyler. Görüşmeler
sonucunda evlenmeye karar verilir ve düğün davetiyeleri basılır. Bizimkisi
kırgın olduğu halde çok samimi dostunu yinede unutamamıştır. Biraz da
geldiği konumu görmesi açısından samimi arkadaşına da davetiye gönderir .
Düğün günü gelir çatar. Saf adam düğün salonunda bir şeyler söylemek
isteğiyle mikrafonu alır ve başlar yaşadıklarını anlatmaya; Eskiden çok
sevdiğim bir dostum vardı. Bir gün işleri bozulunca benden borç para istedi elimdeki bütün parayı verdim. Evlenmek üzere olduğum nişanlımı çok beğendiğini söyleyerek benden istedi. Çok üzülerek onu da kendisine verdim . Çünkü biz gerçek dosttuk onun üzülmesini istemedim. işlerim bozulduğunda onun fabrikasına gittim ve çalışmak için kendisinden iş istedim. Bana iş vermedi. çok üzüldüm, ama yinede arkadaşıma kızmıyorum .çünkü biz gerçek dosttuk. Bu konuşma üzerine kurnaz olan arkadaşı daha
fazla dayanamaz mikrofonu eline alır ve başlar konuşmaya;
Benim de bir zamanlar çok sevdiğim bir dostum vardı.
İşlerim bozulduğunda kendisinden para istedim, bütün parasını bana verdi.
Sonra ondan nişanlısını istedim, üzülerek nişanlısını da verdi. Nişanlısını
istememin nedeni o kadının arkadaşıma layık olmamasıydı (Hayat kadınıydı)
Kendisi çok saf olduğu için arkadaşımı o kadından bu
şekilde kurtardım.İşleri bozulduğunda gelip benden iş
istedi, Arkadaşımı kendi emrimde çalıştıramazdım, o yüzden iş vermedim.
Günün birinde karşılaştığı yaşlı adam benim babamdı. Babam ölmek
üzereydi, onu arkadaşımın yanına ben gönderdim ve mirasını ona ben bıraktırdım. Evine gelen dilenci kadın benim annemdi.Ona bakıp iyi yaşamasını sağlamak için gönderdim. Şu anda evlenmekte olduğu kız de benim kız kardeşim. Onu arkadaşımla evlenmesine ben ikna ettim.
Değerli misafirler, işte biz böyle dostuz

FENERİM

gfb_sanane — Thu, 31 Jul 2008 20:22:14 UT

Bize fiziği yanlış öğrettiler...
Insan sesi uçak sesini bastıramaz dediler...
Onlar Şükrü Saraçoğlu'nu görmediler...

Bize hayat bilgisini yanlış öğrettiler.
Yerli malı yurdum malı kullan dediler.
Onlar Van Hooijdonk'u görmediler...

Bize matematiği yanlış öğrettiler
Kale direklerinin açısı 90 derecedir dediler
Pierre'in frikiklerinde 95 olduğunu görmediler...

Bize muziği yanlış öğrettiler
En zor olanı çok sesli korodur dediler
Onlar 55000 Fenerliyi aynı anda görmediler...

Bize türküleri yanlış öğrettiler.
Lorke lorke lorke dediler.
Onlar Nobre'yi görmediler...

Bize edebiyatı yanlış öğrettiler.
En güzel eserler aruzla yazılır dediler.
Onlar Fenerbahçe şiirlerini dinlemediler...

Bize coğrafyayı yanlış öğrettiler.
Brezilya kahvesiyle meşhur dediler.
Onlar Alex'i hic görmediler...

Bize efsane aşkları yanlış öğrettiler.
Kerem'le Aslı Ferhat'la Şirin dediler.
Onlar Fenerbahçe aşkını hiç bilmediler...

Bize bir tek şeyi doğru öğrettiler..
"EN BÜYÜK FENERBAHÇE BAŞKA BÜYÜK YOK" dediler

Bedelini Yüreğimle Ödediğim En Masum Günahındım

gfb_sanane — Thu, 31 Jul 2008 19:46:24 UT

“ Varlığın acı veriyor olsaydı bana;
Seni ölüme sevmez,

Gelmeyeceğini bile seni beklemezdim hala.

Ben sensizlikte bile "seni yaşıyorum" sevgili... ”

Mevsim, sonbahara akarken ben de sana geliyorum. Elimde yokluğun yüreğimde suskunluğunla sana geliyorum sevgili. Ilık bir Eylül gecesi kentin yorgun kaldırımlarında tanıdık kelimeler arıyorum sevdana dair. Sana dair tek bir kelime yeterdi bana. Tek bir nefes bile gülümsemem için yeterdi bana.. Sensizlikte kanarken sol yanım, ben hep seni düşledim zembereği kırılmış zamanın avuçlarında. Seni aradım güneşin sıcak alnında, senin ellerini aradım yağmurun ıslak dualarında.

Sana gelirken toprak yağmur kokuyordu sokaklar ise yalnızlık... Sana çıkan tüm yollar arsız dikenlerle süslenmişti sanki. Ayaklarım kan revan..Bir yanım uçurum bir yanım sensizlik ama her şeye inat sana geliyorum. Hava puslu, etraf ise sensizlik .. Dikenlere aldırmadan yalınayak yürüdüm gecenin dar sokaklarında. Yüreğimle ezdim tüm engelleri, ayaklarımla öptüm yollarındaki ikiyüzlü dikenleri. Her şeye inat sana geliyorum bir elimde mevsimlerin koynundan çaldığım ılık bahar bir elimde bulutların saçlarından arakladığım rüzgar ile .. Bir ömür uzaktan sana geliyorum bir elimde bir avuç gülüş karakışlarda güneş bil diye bir elimde bir yudum umut zifiri karanlıklarda aydınlığa sımsıkı tutun diye. Sana geliyorum sevgili....

Unutmadan sevgili; gittin diye meteliksiz bir intiharın ayakuçlarına boynunu büken bir kukla olmadım hiçbir zaman. Gittiğin gün kansız ve acımasız bir ihtilalin demir kelepçeli zamanlarından kaçıp sen diye ipsiz uçurumlara sığındım. Yokluğunda kimi zaman bir çocuk gibi koynunda ağladım kimi zaman kirpiklerinden ıslak yağmurlara kaçtım. Sensizlikte her gece arsız fırtınalarına göğüs gerdim ve esrarkeş yangınları sen diye koynuma alıp yüreğimde közledim yalnızlığının ıslak çığlıklarını. Evet gittiğin gün sen kokan kelimelerim çıplak kaldı dudaklarımda. Yüreğim gözyaşına asılı kaldı gözkapaklarımda. Ama hiçbir zaman boynumu bükmedim yokluğuna. Pes etmedim sensizlikte kıyılarıma vuran hasret dalgalarına. Direndim, savaştım yalnızlığınla. Kan revan içinde kalsam da, bilmediğim fırtınalarda sensiz savaşsam da ben hiçbir zaman “ yalnızlığına “ yenilmedim sevgili....

Gittiğin günden beri tek bir kelime konuşmadık seninle. Giderken seninle gitti taze baharlarım. Yetim kaldım mevsimlerin koynunda. Gözlerindeki sıcaklığı aradım güneşin sınırsız coğrafyasında. Seni sordum memleketimden göçen turnalara. Ama bulamadım seni. Yüreğimin derinliklerinde. kaybetmiştim seni. Aldığım nefeste, hayata bıraktığım her gülüşte seni aradım. Bulamadım işte. Ucube binaların nemli duvarlarına dayanıp sana ağladım. Dudaklarımı kapatıp kelimelerimle yalnızlığına ağladım. Ama hiçbir zaman ne kadere ne de sana isyan ettim. Gittin diye hiçbir zaman suçlamadım seni. Varlığına küfürler edip arkandan beddualar savurmadım hiçbir zaman. Gitmiştin beni “ sensiz “ bırakarak. Gitmiştin aramızda yaşananları bir kibritle zamansız yakarak. Ama gittin diye hiçbir zaman unutmadım seni. Yokluğuna inat yaşattım seni. Gittin diye bir ikindi vakti kefensiz satırlara gömmedim seni. Varlığın bana hiçbir zaman acı vermedi ki ben seni gidişinle suskunluğuna gömeyim sevgili…Seni “ sen “ diye sevdim ben. Varlığına inat yokluğunda bile sevdim seni. Sana duyduğum sevgim bir günlük olsaydı eğer; seni “ sensizlikte “ bile yaşatmazdım sevgili. Seni hiçbir zaman “ acılarımın metresi ” diye sevmedim ki ben. Ben yüreğindeki sıcaklığı, tenindeki saklı baharları ve gözlerindeki ıslak gözyaşları sevdim. Seni hep " aldığım nefes " bildim. Yüreğime dokunduğun için, yarım bir adamı sevginle tamamladığın için sevdim seni...

Satırlarıma sonvermeden bilmen gereken bazı şeyler var sevdiğim. İyi dinle beni sevgili. Cümlelere değil kelimelere örülmüş anlamları iyi algıla sevgili.. Yokluğunda seni aradım yorgun gecenin gri sabahlarında. Yalnızlığında kanattım fakir kelimelerimi. Dilimde birikmiş ve bir kaç cümleyi geçmeyen itirafım var sana canım. İyi dinle beni şimdi. Sensizlikte “ seni aldattım sevgili “. Yanlış duymadın sevgili. Açık açık utanmadan sıkılmadan seni aldattığımı söylüyorum sevgili. Sensizliğin soğuk gecelerinde seni aldattım. Hem de defalarca… Başucumda bu imkansız sevdanın sevapları dururken ben seni “ günahlarınla “ aldattım sevgili. Yokluğunda kanarken tövbesi yarım kalmış günahlarınla seviştim yalnızlığının buz tutmuş yatağında. Her gece bedenimi ateşlere serip günahlarınla seviştim kan ter içinde. Közlenmiş bedenimle, terkedilmiş yüreğimle tövbesi oldum en masum günahlarının. Seni sensizlikte “ senin günahlarınla “ aldattım sevgili…Sen benden uzaklarda iken bensiz zamanlarda işleyeceğin her günaha bedenimle kefil oldum. Körpe ve filizlenmemiş acılarını satın aldım ömür defterinden. Evet, tüm günahlarını ve bensiz yaşayacağın tüm acılarını satın aldım karşılığını “ yüreğimle “ ödeyerek.

Sen bu satırları benden uzaklarda okurken ben bir kelebek edasıyla baharın ince dallarından binlerce çiçeği yüreğimin eteklerine topluyor olacağım. Bir gün Cennetin taze baharlarında buluştuğumuzda giyineceğin “ beyaz duvağı “ süslemek için en parlak yıldızları çalacağım gecenin kirpiklerinden. Sen benden “ bir ömür “ uzaklıkta yaşarken sensizlikte bile sen varmışçasına sevdana nefes alıyor olacağım. Her gece günahlarınla sevişip güneşle beraber perdelerine gelip yüzüne ilk gülümseyen ben olacağım sevgili... Sen beni unutsan da ben seni yüreğimde yaşatacağım. Uzaklarda bir yerde yaşıyor ve nefes alıyor olmanı en büyük mutluluğum bilip acılarına delicesine yanacağım. Közlenmiş yüreğimle bir sonbahar gecesi ıslak saçlarına yağacağım avuçlarımda güller ile. Gözbebeklerinden yuvarlanıp ayakuçlarına serileceğim. Gülüşlerini nefesim bilip “ sensizlikte “ bile sana yaşıyor olacağım sevgili. Adını yüreğime vurulmuş bir mühür bilip dudaklarında anılan dua olarak hep seninle nefes alacağım sevgili..

“ Sen bana “ bir ömür “ uzakken ben sana bir nefes kadar yakınım sevgili.

Gelmeyeceğini bile bile ben hala seviyorum seni. “

Gün gelecek,
Adımı unutmak zorunda kalacaksın
Puslu gecenin yorgun sabahında.
Bir kibrit çakıp yaşananlara,
Tek tek yakacasın benli hatıraları
Ömür defterinin en masum günahında.

Duvarlarında asılı takvimlerden düşen
Bir gün gibi,
Ağladığında yüreğine gömülen
Bir hüzün gibi
Yavaş yavaş eriyeceğim dudaklarında.
Ama ben sana inat,
Yokluğuna inat,
Bedenimle közleneceğim günahlarında.

Seni benden alan kadere,
Tek bir kelime etmeden
Seni içimde yaşatacağım.
Çünkü ben senin;

“ Bedelini yüreğimle ödediğim
En masum günahındım….”

GERÇEK AŞK

gfb_sanane — Wed, 30 Jul 2008 20:36:13 UT

Bir zamanlar, bütün duyguların üzerinde yaşadığı bir ada varmış:

Mutluluk, Üzüntü, Bilgi ve tüm diğerleri, Aşk dahil...

Bir gün, adanın batmakta olduğu duygulara haber verilmiş... Bunun üzerine hepsi adayı terk etmek için sandallarını hazırlamışlar.

Aşk, adada en son kalan duygu olmuş, çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş.

. Ada neredeyse battığı zaman ;Aşk yardım istemeye karar vermiş.

Zenginlik, çok büyük bir teknenin içinde geçmekteymiş.

Aşk, "Zenginlik, beni de yanına alır mısın ?" diye sormuş.

Zenginlik, "Hayır, alamam.

Teknemde çok fazla altın ve gümüş var, senin için yer yok." demiş.

Aşk, çok güzel bir yelkenlinin içindeki Kibir den yardım istemiş.

- "Kibir, lütfen bana yardım et !"
.
- "Sana yardım edemem, Aşk.

- "Sırılsıklamsın ve yelkenlimi mahvedebilirsin." diye cevap vermiş Kibir.

Üzüntü yakınlardaymış ve Aşk yardım istemiş :

- "Üzüntü, seninle geleyim."

- "Of, Aşk, o kadar üzgünüm ki, yalnız kalmaya ihtiyacım var."

Mutluluk da Aşkın yanından geçmiş;

Ama o kadar mutluymuş ki Aşkın çağrısını duymamış.

Aşk, . birden bir ses duymuş.

- "Gel Aşk! Seni yanıma alacağım..."

Bu Aşk an biraz daha büyük birisiymi.

Aşk o kadar şanslı ve mutlu hissetmiş ki, onu yanına alanın kim olduğunu öğrenmeyi akıl edememiş.

Yeni bir kara parçasına vardıklarında, Aşk a yardım eden yoluna devam etmis. Ona ne kadar borçlu olduğunu fark eden Aşk,

Bilgi ye sormuş: "Bana yardım eden kimdi?"

- "O, . Zaman idi" diye cevap vermiş Bilgi.

- "Zaman mı? Neden bana yardım etti ki?" diye sormuş Aşk.

Bilgi gülümsemiş:

- "Çünkü sadece Zaman Aşkın ne kadar büyük olduğunu anlayabilir..."

Sanal Aşk

gfb_sanane — Wed, 30 Jul 2008 20:30:12 UT

Bu cok guzel ilkbahar sabahinda deniz kenarina park ettigi arabasinda, bu sarkiyi mirildanarak denize bakiyordu kadin.. Arabadan cani inmek istememisti.. Oysa hava ne guzeldi.. Kara kis bitmis, ilkbahar gelmisti iste. Onun oralara karakis geliyordur su aralar diye gecirdi aklindan.Sonra ne guzel bir sarki bu diye dusundu. Insanin icini burkarken ayni zamanda dudaklarin iradesizce sarkiya katiliyor..

Neydi onu bu kadar melankolik yapan. sevdigi terketmisti. Bu gune kadar kac sefer terk edilip, terk etmisti.. Neydi onu bu terkediste bu kadar cok yikan? Onun yazdiklarini hatirladi.. ici burkuldu gene.. Daha ilk satirda hissetmisti onun bir ayrilik mektubu oldugunu..

Nasil kanmisti yalanlarina? Hani gelecekti? Hani uzakliklar onun icin sevgisini kamcilayan bir kirbacti.. Yollar uzadikca, onun sevgisi artiyordu hani.. Nasil inanmisti bu yalanlara?.. Neden bu kadar muhtacti sevilmeye.. Neden kanmisti.. Adinin bile O oldugundan emin olmadigi birine.. Tum bunlari hak edecek ne yapmisti?Acaba adam, kadinin, ona oldugu kadar durust muydu? Yoksa hepsi koca bir hic miydi?Bombos hayallerle dolu birbucuk yilini dusundu.. Kalemi aldi eline ve yazmaya basladi...

Bir gun ask biter..
Anilarda tadi kalir..
Yarim kalan askin tadi..
Damaklarda saklanir..
Belki de yasanmayan asklar..
Bu yuzden hep tatlidir..

Siiri gozyaslari icinde okudu. Kalemi elinden birakti, arabadan cikti. Bu ara ne cok kilo verdim , bu ask sadece kilo vermeme yaradi diye dusunup gulumsedi.. Hayir dedi 7 yil sonra siir yazmama yaradi, 7 yil sonra kalbim oldugunu hissetmeme, 7 yil sonra birini sevmenin ve 7 yil sonra sevilmenin ne guzel oldugunu hatirlamama, ilk defa adima yazilmis bir sarkida mutluluktan aglamama yaradi diye dusundu..

Arabaya gitti, cep telefonunu eline aldi.. Bir an oyle kaldi.. Arayip aramamak, arasinda bocaladi.. Cep telefonunu birakti ve kalemini alip yazmaya basladi.

Neye yarar yuregimiz dolu olmazsa askla,
Neye yarar bu dunya ,ask olmasa...
Yazilabilir miydi siir?
Cizilebilir miydi resim?
Sarkilar yurekten soylenir miydi boylesine?
Dusebilir miydik..?
Suzulen bir yaprak gibi sevginin kucagina..
Acilabilir miydik?
bir yelkenli gibi..
ask denizinin koynuna..
ask olmasa..

Gozlerindeki yaslari tekrar sildi, arabasini calistirdi, eve dogru surdu.. Belki bir e-mail daha gelmistir diye dusundu.. Affet diyen.. Yuzunu bir gulumseme sardi.. ASK SANAL BILE OLSA GUZELDI...

Kal Sağlıcakla

gfb_sanane — Wed, 30 Jul 2008 20:25:41 UT

Kader defterimin dram bölümü;
Sana tutsak ettim sefîl gönlümü,
Esaret yerine bil ki ölümü,
Seçerim sevgilim kal sağlıcakla.

Benimle bir dünya dar geldi sana,
Seviyorum demek ar geldi sana,
Kara toprak daha yâr geldi bana,
Göçerim sevgilim kal sağlıcakla.

Göçüp gidenlerin son nefesini,
O sessiz ülkenin efsânesini,
Hayatla ecelin mesafesini,
Ölçerim sevgilim kal sağlıcakla.

Çektiğim çileler gelmiyor dile,
Söylesem nafile, yazsam nafile,
Senden vazgeçersem, Sırat'tan bile
Geçerim sevgilim kal sağlıcakla.

BABAMI İSTİYORUM

gfb_sanane — Wed, 30 Jul 2008 17:56:48 UT

Adam yorgun argın eve döndüğünde 5 yaşındaki
çocuğunu kapının önünde beklerken buldu.
Çocuk babasına, "Baba bir saatte ne kadar para
kazanıyorsun" diye sordu... Zaten yorgun gelen
adam, "Bu senin işin değil" diye cevap verdi.
Bunun üzerine çocuk "Babacım lütfen, bilmek
istiyorum" diye üsteledi. Adam "İllâ da bilmek
istiyorsan 20 milyon" diye cevap verdi. Bunun
üzerine çocuk "Peki bana 10 milyon borç
verir misin" diye sordu. Adam iyice sinirlenip,
"Benim senin saçma oyuncaklarına veya
benzeri şeylerine ayıracak param yok. Hadi,
derhal odana git ve kapını kapat" dedi.
Çocuk sessizce odasına çıkıp kapıyı kapattı.
Adam sinirli sinirli "Bu çocuk nasıl böyle şeylere
cesaret eder." diye düşündü. Aradan bir saat
geçtikten sonra adam biraz daha sakinleşti ve
çocuğa parayı neden istediğini bile sormadığını
düşündü, "Belki de gerçekten lazımdı"...
Yukarı çocuğunun odasına çıktı ve kapıyı açtı...
Yatağında olan çocuğa, "Uyuyor musun" diye
sordu. Çocuk "Hayır" diye cevap verdi...
"Al bakalım, istediğin 10 milyon. Sana
az önce sert davrandığım için üzgünüm.
Ama uzun ve yorucu bir gün geçirdim" dedi...
Çocuk sevinçle haykırdı, "Teşekkürler
babacığım"... Hemen yastığının altından
diğer buruşuk paraları çıkardı. Adamın
suratına baktı ve yavaşça paraları saydı.
Bunu gören adam iyice sinirlenerek, "Paran
olduğu halde neden benden para istiyorsun?...
Benim, senin saçma çocuk oyunlarına ayıracak
vaktim yok" diye kızdı... Çocuk "Param vardı
ama yeterince yoktu " dedi ve yüzünde
mahcup bir gülücükle paraları
babasına uzattı; "İşte 20 milyon...
Şimdi bir saatini alabilir miyim babacım?..."

ÇİÇEKLE SU

gfb_sanane — Wed, 30 Jul 2008 17:53:50 UT

Günün birinde bir çiçekle su karşılaşır ve arkadaş olurlar.

İlk önceleri güzel bir arkadaşlık olarak devam eder
birliktelikleri, tabii zaman lâzımdır birbirlerini tanımak için.

Gel zaman, git zaman çiçek o kadar mutlu olur ki, mutluluktan
içi içine sığmaz artık ve anlar ki, su'ya aşık olmuştur.

İlk kez aşık olan çiçek, etrafa kokular saçar,
"Sırf senin hatırın için ey su" diye...

Öyle zaman gelir ki, artık su da içinde çiçeğe karşı
birşeyler hissetmeye başlamıştır. Zanneder ki,
çiçeğe aşıktır ama su da ilk defa aşık oluyordur.

Günler ve aylar birbirini kovalalar ve çiçek acaba
"Su beni seviyor mu?" diye düşünmeye başlar.

Çünkü su, pek ilgilenmez çiçekle... Halbuki çiçek,
alışkın değildir böyle bir sevgiye ve dayanamaz.

Çiçek, suya "Seni seviyorum der. Su, "Ben de seni
seviyorum" der. Aradan zaman geçer ve çiçek
yine "Seni seviyorum" der. Su, yine "Ben de" der.
Çiçek, sabırlıdır. Bekler, bekler, bekler...

Artık öyle bir duruma gelir ki, çiçek koku saçamaz
etrafa ve son kez suya "Seni seviyorum." der.

Su da ona "Söyledim ya ben de seni seviyorum." der
ve gün gelir çiçek yataklara düşer. Hastalanmıştır çiçek
artık. Rengi solmuş, çehresi sararmıştır çiçeğin.
Yataklardadır artık çiçek. Su da başında bekler
çiçeğin, yardımcı olmak için sevdiğine...

Bellidir ki artık çiçek ölecektir ve son kez zorlukla
başını döndürerek çiçek, suya der ki; "Seni ben,
gerçekten seviyorum." Çok hüzünlenir su bu durum
karşısında ve son çare olarak bir doktor çağırır
nedir sorun diye...Doktor gelir ve muayene eder
çiçeği. Sonra şöyle der doktor: "Hastanın durumu
ümitsiz artık elimizden birşey gelmez."

Su, merak eder, sevgilisinin ölümüne sebep olan hastalık
nedir diye ve sorar doktora. Doktor, şöyle bir
bakar suya ve der ki: "Çiçeğin bir hastalığı yok dostum...
Bu çiçek sadece susuz kalmış, ölümü onun için" der.

Ve anlamıştır artık su, sevgiliye sadece
"Seni seviyorum" demek yetmemektedir...

HERKES İÇİN BİRAZ MUTLULUK

gfb_sanane — Wed, 30 Jul 2008 17:48:15 UT

Jerry, çevresindekilerin çok sevdiği insanlardan biriydi.
Keyfi her zaman yerindeydi. Her zaman söyleyecek olumlu
bir şey bulurdu. Hatta bazen etrafındakileri çıldırtırdı bile.

Bu adam, bu halde bile nasıl iyimser olabiliyor? Birisi nasıl
olduğunu sorsa; “Bomba gibiyim” diye yanıt verirdi hep..
“Bomba gibiyim.” Jerry bir doğal motivasyoncuydu...

Yanında çalışanlardan biri, o gün, kötü bir günündeyse,
Jerry yanına koşar, duruma nasıl olumlu bakılacağını anlatırdı.

Bu tarzı fena halde düşündürüyordu beni... Bir gün Jerry’ye
gittim. Anlayamıyorum dedim.. Nasıl olur da, her zaman,
her koşulda bu kadar olumlu bir insan olabiliyorsun...
Nasıl başarıyorsun bunu?

Her sabah kalktığımda kendi kendime Jerry bugün iki
seçimin var: Havan ya iyi olacak, ya kötü.. derim.
Havamın iyi olmasını seçerim. Kötü bir şey olduğunda gene iki
seçimim var: Kurban olmak, ya da ders almak.

Ben başıma gelen kötü şeylerden ders almayı seçerim.
Birisi bana bir şeyden şikayete geldiğinde, gene iki seçimim var..
Şikayetini kabul etmek ya da ona hayatın olumlu yanlarını
göstermek. Ben hayatın olumlu yanlarını seçerim.

Yok yahu, diye protesto ettim. Bu kadar kolay yani?
Evet.. Kolay dedi Jerry.. Hayat seçimlerden ibarettir.
Her durumda bir seçim vardır. Sen her durumda nasıl
davranacağını seçersin. Sen insanların senin tavrından nasıl
etkileneceklerini seçersin. Sen havanın, tavrının
iyi ya da kötü olmasını seçersin...
Yani sen, hayatını nasıl yaşayacağını seçersin!..

Jerry’nin sözleri beni oldukça etkiledi. Onu, uzun yıllar
görmedim. Ama, hayatımdaki talihsiz olaylara dövünmek
yerine, seçim yapmayı tercih ettiğimde hep onu hatırladım.

Yıllar sonra, Jerry’nin başına çok tatsız bir şey geldi. Soygun
için gelen hırsızlar, paniğe kapılıp, Jerry’yi delik deşik etmişler...
Ameliyatı 18 saat sürmüş, haftalarca yoğun bakımda kalmış.
Taburcu edildiğinde, kurşunların bazıları hala vücudundaymış.

Ben onu, olaydan altı ay sonra gördüm.
Nasılsın? diye sorduğumda, Bomba gibiyim dedi
Bomba gibi. Olay sırasında neler hissettin Jerry dedim.
Yerde yatarken, iki seçimim var diye düşündüm..
Ya yaşamayı seçecektim, ya ölümü.. Ben yaşamayı seçtim.

Korkmadın mı, şuurunu kaybetmedin mi !..
Ambülansla gelen sağlık görevlileri harika insanlardı.
Bana hep İyileşeceksin merak etme dediler.
Ama acil servisin koridorlarında sedyemi hızla
sürerlerken, doktorların ve hemşirelerin yüzündeki
ifadeyi görünce ilk defa korktum.Bu gözler
bana; Bana adam ölmüş diyordu. Bir şeyler yapmazsam,
biraz sonra ölü bir adam olacaktım gerçekten..

Ne yaptın? diye merakla sordum..
Kocaman bir hemşire yanıma yaklaştı ve bağırarak
herhangi bir şeye alerjim olup olmadığını sordu..
Evet diye yanıt verdim.. Var.. Doktorlar ve hemşireler
merakla sustular.. Derin bir nefes alarak kendimi
toparladım ve bağırdım: Benim kurşunlara alerjim var !..

Doktorlar ve hemşireler gülmeye başladılar. Tekrar bağırdım..
Ben yaşamayı seçtim. Beni bir canlı gibi ameliyat edin.
Otopsi yapar gibi değil..

Jerry, sadece doktorların büyük ustalıkları
sayesinde değil, kendi olumlu tavrının büyük
katkısı ile yaşadı. Yaşaması bana yeni ders oldu.

Hergün, hayatımızı dolu dolu yaşamayı seçme şansımız
ve hakkımız olduğunu ondan öğrendim..
Ve her şeyin kendi seçimimize bağlı olduğunu..

Bu yazıyı okudunuz. Şimdi iki seçiminiz var:

1. Unutup gitmek.
2. Kesip saklamak,
kopyasını, dostlarınıza dağıtmak..

Ben, ikincisini seçip bunu sizlerle paylaşmayı tercih ettim.

bn

gfb_sanane — Tue, 29 Jul 2008 19:20:14 UT

kinci deilim ama unutmam, şevkat gösteririm ama şımartmam, ciddiye alırım ama kapılmam, huzur veririm ama söz vermem, SAHİP OLURUM AMA AİT OLMAM...!

Bir Şiir Ve Aşk Hikayesi

gfb_sanane — Tue, 29 Jul 2008 18:04:44 UT

Üniversiteli delikanlı Kolejli kıza bir voleybol maçında rastladı. Okul salonundaydı maç. Tribünsüz,minik bir salon.. Seyircilerle, oyuncular arasında, sahanın çizgisi vardı sadece..O kadar yakındılar..

Delikanlı, bu tatlı, bu güzel, bu dünyalar şirini kızı ilk defa görüyordu takımda.. Hoşlandığını, fena halde hoşlandığını hissetti. Az sonra bir şeyi daha hissetti. Uzun zamandan beri maçı değil, o güzel kızı izlediğini.. Kız servis atarken hemen önünden geçti. Göz göze geldiler.. Kız gülümsedi..

. Delikanlı, çok popülerdi o yıllarda.. Kız onu tanımış olmalıydı. Kim bilir, belki kız da ondan hoşlanmıştı.. Belki de delikanlı öyle olmasını istediği için ona öyle gelmişti.. Set değişip, takım karşıya gidince, delikanlı da yerini değiştirdi, o da karşıya gitti.. Üçüncü sette tekrar eski yerine döndü.. Kız da gidiş gelişleri fark . etmişti galiba.. Bir defa daha gülümsedi. Manidar..”anladım” der gibi bir gülümseyişti bu…

Delikanlı o hafta boyu hep bu dünyalar şirini kızı düşündü.. Pazar günü, sabahın köründe kalktı, erkenden oynanacak maçı, ne maçı canım, o dünyalar şirini kızı görmek için..

Delikanlı artık kızın hiçbir maçını kaçırmıyordu.. Dahası.. Ankara Koleji’nin her dağılış saatinde, okul civarında oluyordu, onu bir kez daha görmek için.. Karşılaştıklarında, hafif çok hafif bir gülümseme, çok minik bir baş eğmesi ile selamlaşır olmuşlardı..

Bir defasında, yaptığına sonra kendisi de günlerce güldü.. O gün gene tesadüfmüş gibi, okul dağılışı kızın karşısına çıkmış, gülümseyerek selamlamış, sonra arka sokaklara dalıp, yıldırım gibi koşarak, bir blok ötede gene karşısına çıkmıştı. Kız bu defa, iyice gülmüştü.. Karşısında, sözüm ona ağır . ağır yürüyen, ama nefes nefese delikanlıyı görünce…

Delikanlı, voleybol takımının kaptanını iyi tanıyordu. Arkadaştılar. Sonunda bütün cesaretini topladı, kaptana açıldı.. O kızdan fena halde hoşlanıyordu. Galiba kız da ona karşı boş değildi. Bir yerde, bir şekilde tanışmaları gerekiyordu.. O . zamanlar, bu işler böyle oluyordu çünkü.. Kaptan “tabi” dedi.. “bu hafta sonu güzel bir konser var. Biz onunla gitmeye karar vermiştik zaten. Sen de gel. Hem konseri birlikte izleriz, hem de tanışırsınız..”

“Mutluluk işte bu olmalı” . diye düşündü delikanlı.. “Mutluluk işte bu!..”

Ve konser gününe kadar geceleri hiç uyuyamadı.. Konser gününü de hiç ama hiç unutmadı.. O ne heyecandı öyle.. Konserin verildiği sinemanın kapısında tanıştılar.. El sıkıştılar.. O güzel ele dokunduğu anı da hiç unutmadı . delikanlı.. Kaptan, salona girdiklerinde, ustaca bir manevra daha yaptı. Delikanlı ile dünyalar şirini kız yanyana düştüler.İnanamıyordu delikanlı.. Onunla nihayet yanyana oturduğuna, onun sıcaklığını hissettiğine, onun nefesini duyduğuna inanamıyordu.. Biraz önce tanışırken tuttuğu el, bir karış ötesinde öylesine duruyor, delikanlı, sahnede dünyanın en romantik şarkısı söylenirken –o an dünyanın bütün şarkıları dünyanın en romantik şarkısıydı ya- o eli tutmak için öylesine büyük bir arzu duyuyordu ki içinde.. Ama uzatamıyordu işte elini.. Her şey böyle iyi giderken, yanlış bir hareketle, onu ürkütebileceğinden, incitebileceğinden öylesine korkuyordu ki…

Sonunda dayanamadı, sanki kolu uyuşmuş . gibi, uzandı..Kolunu kızın koltuğunun arkasına koydu.. Kızın omzuna değil.. Koltuğun üzerine.. Sonra kız arkaya yaslandı.. Bir kaç saç teli, delikanlının elinin üzerine dokundu.. Kalbi yerinden fırlayacak gibi atıyordu artık genç adamın.. Dünyalar şirini kızın saçları eline dokunuyordu çünkü.. Konserden çıkarken, kız, şakalaştı.. “Sizi her maçımızda görüyoruz. Alıştık nerdeyse.. Yarın Adana’da da maçımız var.. Gözlerimiz sizi arayacak..”

Hayır, aramayacaktı. Delikanlı o anda kararını vermişti çünkü.. Cebinde onu otobüsle Adana’ya götürüp getirecek, hatta öğle yemeğinde bir de Adana kebap yedirecek kadar para vardı.. Gece yarısı kalkan otobüse bindi.. Sabah erkenden Adana’ya indi. Maç saatine kadar başı boş dolaştı. Salona erkenden girdi, en ön sıraya tam servis köşesine en yakın yere oturdu.. Takımlar sahaya çıkarken, salondaki en heyecanlı seyirci oydu. Maç falan değildi sebep tabii.. İlk sette kız farkında bile değildi onun.. Nerden olsundu ki.. İkinci sette öbür tarafa gittiler.. Döndüklerinde, ügüncü sette kız fark etti delikanlıyı..Yüzünde çok ama çok şaşkın bir ifade, biraz mutluluk, biraz da gurur vardı sanki.. Ankara’nın hele Kolejde çok popüler bu delikanlısının onun için ta oralara geldiğini bilmenin gururu..

Maç bitti. Kız soyunma odasına, delikanlı garaja gitti. Tek kelime konuşmadan.. Konuşmaya gelmemişti ki.. Kız “keşke orada olsaydın” demişti. O da olmuştu işte.. Hepsi o.. Ona o kadar çok şey söylemek istiyordu ki aslında..

Bir gün üniversite kantininde gazete okurken, iç sayfalarda bir şiire rastladı. Daha doğrusu bir şiirden alınmış bir dörtlüğe.. Söylemek istediği her şey bu dört satırda vardı sanki.. Bembeyaz bir karta yazdı o dört satırı.. Öğleden sonrayı zor etti, Kolejin önüne gitmek için.. Kızın karşıdan geldiğini gördü. Koşarak yanına gitti. “Bu sana” diye kartı eline tutuşturdu ve kayboldu ortadan.. Kız, Necip Fazıl’ın dört satırını okurken…

“Ne hasta bekler sabahı
Ne taze ölüyü mezar…
Ne de şeytan bir günahı
Seni beklediğim kadar!..”

Ertesi gün öğleden sonra, tarif edilemez heyecanlar içinde Kolejin önündeydi gene.. Kız karşıdan geliyordu.. Bu defa yanında arkadaşları yoktu. Yalnızdı.. Yaklaştığında işaret etti delikanlıya.. Gözlerine inanamadı genç adam.. Onu yanına mı çağırıyordu yoksa.. Evet, çağırıyordu işte.. Kalbinin duracağını sandı yaklaşırken..

- “Sana bir şeyler söylemek istiyorum” dedi kız..

O da heyecanlıydı, belli.. “Bak iyi dinle.. Dünkü satırlar için çok teşekkürler.. Herhalde hissettin, ben de senden hoşlanıyorum. Ama senden evvel tanıdığım birisi daha var. Ondan da hoşlanıyorum ve henüz karar veremedim, hanginizden . daha çok hoşlandığıma.. Ve de şu anda, onu terk etmem için bir sebep yok..”

“O zaman karar verdiğinde ve de eğer seçtiğin ben olursam, hayatında başka kimse olmazsa, ara beni!” dedi, delikanlı ikiletmeden.. Ayrıldı kızın yanından.. Bir daha voleybol maçına gitmeden, bir daha okul yolunda önüne çıkmadan.. Bir daha onu hiç görmeden…

Yıllarca sonra Levent Yüksel’in söyleyeceği şarkıdaki Sezen Aksu’nun sözlerini o zaman biliyordu sanki. Aşk “onurlu” olmalıydı.. Günlerce, haftalarca, aylarca bekledi.. Tıpkı, kıza verdiği o dörtlükteki gibi bekledi.. Hastanın sabahı, şeytanın günahı beklediği gibi bekledi.. Heyecanla bekledi. Hırsla, arzuyla bekledi. Umutla, umutsuzlukla bekledi. Bazen öfkeyle bekledi.. Ama bekledi.. Başka hiç kimseye bakmadan, başka hiç kimseyi bulmadan bekledi. Bir gün bir şiir antolojisinde şiirin tamamını buldu.. İki dörtlüktü şiir.. İlki kıza verdiğiydi.. Bir ikinci dörtlük daha vardı orada.. . O dörtlüğü de bir kartın arkasına dikkatle yazdı.. Cebine koydu…

Bekleyiş sürüyor, sürüyordu.. Okullar kapandı, açıldı.. Aylar, aylar geçti…Bir gün delikanlı kızı aniden karşısında gördü.. “Günlerdir seni arıyorum” dedi kız. “Günlerdir seni arıyorum. İşte sana haber.. Artık hayatımda hiç kimse yok!..”

“Yaa” dedi delikanlı.. “Yaa” dedi sadece.. Kalbi heyecandan ölesiye çarparken, aylardır ölesiye beklediği an gelip çatmışken, ağzından sadece bu ses çıkmıştı: “Yaaa!..” Cebindeki artık iyice eskimiş kartı uzattı kıza.. “Sana bir şiirin ilk dörtlüğünü vermiştim ya bir gün..” dedi. “Bu da sonu onun…”

Sonra yürüdü gitti, arkasına bile bakmadan.. Kız ikinci dörtlüğü oracıkta okurken…

“Geçti istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni.
Bırak vehmimde gölgeni
Gelme artık neye yarar!..”

Aradan yıllar, çok ama çok uzun yıllar geçti. Delikanlı bugün hala düşünüyor.. O uzun, çok uzun bekleyiş mi öldürmüştü aşkını? Ya da beklerken, ölesiye beklerken hayalinde öylesine bir sevgili yaratmıştı ki, artık . yaşayan hiç kimse bu hayali dolduramazdı.. O sevgilinin kendisi bile.. Hayalindekini canlı tutmak için mi, canlısını silmişti yani?.. Ya da.. Ya da.. Bir şiirin romantizmine mi kapılmış, bir delikanlılık jesti uğruna, mutluluğunun üzerinden öylece yürüyüp mü gitmişti acaba?

. Delikanlı bu soruların cevabını bugün hala bilmiyor.. Bilmediğini de en iyi ben biliyorum.. Çünkü, o delikanlı, bendim!…

Söylenmemiş Bir Aşkın Hikayesi

gfb_sanane — Tue, 29 Jul 2008 17:55:04 UT

Daha henüz 18 yaşındaydı, ama hayatının sonundaydı. Tedavisi mümkün olmayan ölümcül bir kansere yakalanmıştı. Kahır içinde eve kapamıştı kendini.. Sokağa çıkmıyordu. Annesi.. Bir de kendisi.. O kadardı bütün hayatı.. Bir gün fena halde sıkıldı, dayanamadı, attı kendini sokağa..

Bir yığın vitrinin önünden geçti.. Tam bir CD satan dükkanı da geride bırakmıştı ki, bir an durdu. Geri döndü, kapıdan içeri, gözüne hayal meyal takılan genç kıza bir daha baktı. Kendi yaşlarında harika bir genç kızdı tezgahtar..

Hani ilk bakışta aşk derler ya, öyle takılıp kalmıştı işte.. İçeri girdi.. Kız gülümseyerek koştu ona.. “Size nasıl yardım edebilirim” diye.. Nasıl bir gülümsemeydi o.. Hemen oracıkta sarılıp öpmek istedi kızı… Kekeledi, geveledi, sonra “Evet” diyebildi.. Rastgele bir plağı işaret ederek.. “Evet.. Su CD’yi bana sarar mısınız?..” Kız CD’yi aldı, içeri gitti. Az sonra paket edilmiş geri geldi. Aldı paketi, çıktı . dükkandan, evine döndü, açmadan dolabına attı…

Ertesi sabah gene gitti aynı dükkana.. Gene bir CD gösterdi kıza, sardırdı, aldı eve getirdi, attı paketi dolaba, gene açmadan.. Günler hep alınıp sardırılan CD’lerle geçti..

Kıza açılmaya bir türlü cesaret edemiyordu. Annesine açıldı sonunda.. Annesi “Git konuş oğlum, ne var bunda” dedi.. Ertesi sabah bütün cesaretini topladı. Erkenden dükkana gitti. Bir CD seçti. Kız gülerek aldı plağı. Arkaya gitti, paketlemeye. Kız içerdeyken bir kağıda “Sizinle arkadaş olabilir miyiz” diye yazdı, altına telefon numarasını ekledi, notu kasanın yanına koydu gizlice.. Sonra paketini alıp kaçtı gene dükkandan..

İki gün sonra evin telefonu çaldı.. Anne açtı telefonu.. CD dükkanındaki tezgahtar kızdı arayan.. Delikanlıyı istedi.. Notunu yeni bulmuştu da.. Anne ağlıyordu.. “Duymadınız mı?” dedi.. “Dün kaybettik oğlumu..”

Cenazeden birkaç gün sonra, anne oğlunun odasına girebildi sonunda… Ortalığa çeki düzen vermeliydi. Dolabı açtı… Oraya atılmış bir yığın açılmamış paket gördü… Paketleri aldı, oğlunun yatağına oturdu ve bir tanesini açtı.. İçinde bir CD vardı, bir de minik not.. “Merhaba… Sizi öyle tatlı buldum ki.. Daha yakından tanımak istiyorum.. Bir akşam birlikte çıkalım mı?.. Sevgiler.. Jacelyn!.” Anne bir paketi daha açtı.. Onda da bir CD ve bir not vardı.. “Siz gerçekten çok tatlı birisiniz, hadi beni bu gece davet edin, artık.. Sevgiler.. Jacelyn!..”

nicklerim :)

gfb_sanane — Sun, 27 Jul 2008 15:51:42 UT

(”●”)..кαLвiiм ανυcυмα ѕιgмιуσя αятιк αййзз..(”●”)

KaŁßim SöZz v£rDi ßana,GuRuRŁu OŁaCak..’HAK£TM£Y£NİN’GöTüNü kaŁDırMaYaCaK…!

HaYaTıMdAn GiDeNLeR…BiR DaHa GeRi GeLMeYi HaYaL BiLe eTMeYiN…HaYaTıMa YeNi GiReNLeR…GiTMeYi DüŞüNüRSeNiZ…HiÇ BeKLeMeYiN..

Kârânlîğîn pêzêvênk ølûp yâlnîzlîğî bânâ sâtmâsînâ, yâlnîzlîğîn ørøspû ølûp bênîmlê yâtmâsînâ âlîştîm ârtîk.

Konuşmazsan konuşmam —–> çenesi düşük deiLim.
ßakmazsan bakmam —–> merakLın deiLim.
GüLmezsen güLmem —–> daLgacı deiLim.
YaLanLarını dinLemem —–> yaLaka deiLim.
Marka merakım yok —–> şekiLci deiLim.
Süper zekayım demem —–> biLim adamı deiLim.
Atıp,tutmam —–> koLpa deiLim.

this life aint what i wanted… Bu benim istediqim yasantı deqiL … !

ѕєνєηιмιz σℓѕαу∂ι ѕєяѕєяι σℓмαz∂ıк…!

вαşкαℓαяıηı αƒƒєт αмα кєη∂ιηι αѕℓα ѕözℓєя∂є уαℓαη çσктυя αмα gözℓєя∂є αѕℓα υηυтυℓмα∂ıgıη zαмαη υηυтυℓ∂υм ѕαηмα ιηѕαη нєяşєу∂єη вıкαя αмα ѕєν∂ιgιη∂єη αѕℓα

вєкαя ιмαм кöу∂є αşıк σℓ∂υgυ кızı ιѕтємιş νєямємιşℓєя єzαη ναктι gєℓιη¢є∂є мιкяσƒαηα gєçмιş ѕıяα∂αкι єzαηı ѕєνιρтє кαвυşαмαуαηℓαяα σкυуσяυм ∂ємιş..

єgєя вιяgüη gι∂є¢єкѕєη ѕιм∂ι ∂є gєℓмє!

Burasi İstanbul……… Ferman Gerekmez Delikanli Yuvasidir Cakallar Giremez…!!!!

~²ºº8~¦ßØ§ KÂ¿§iÑ N¡©KiM yÚ®£ĞÌm GïB¦~²ºº8~

çapкınlıк тenleяde dolasmaк değil кalpleяde unuтulmazı oynamaктıя…

.//Há¥áT ¥íÑé…; qíRí$, qéLí$mé, SoNuÇ.. qírí$ ; ÑéDéÑ§íZ…. qéLí$Mé ; úMíT§íZ…§oÑuÇ ; GéRéK§íZ//.

TeSbİH ELdE EmAnEt BeLdE SeVdA YüReKtE OLmALı..TeSbİhİ SaLLaMaYı EmAnEtİ KuLLaNmAyI SeVdAnI YüReKtE YaŞaMaYı,BiLmİyOsAnn TaŞıMa O YüReGii

єℓℓєяίи αگкı кαçмıگ کєиίи gǿzℓєяίиє… вυ ∂єƒα ”вαиα” мüکα∂є…

KaLemimi Kıran Hakime DeğiL,KeLepçeyi Takan Askere DeğiL,Beni YakaLayan PoLise DeğiL,Dar Ağacına Asan CeLLada DeğiL ”Arayıpta Sormayan DostLarıma İsyanım”…

SuLtan 0Lmuşh KahpeLér.. DeLikanLı 0Lmuşh İpneLér..Hanım Efendi 0Lmuşh SürtükLer.. MumLa Aranır 0Lmuşh ßénim qibiLeR

BirSey` Benim` DeiLse` YeteRinCe` İstemedigimdendiR“…!

Benimle Konusmak İcin Akıllı Olmalısın Bana Yetişmek İcin Hızlı oLmaLısın Beni GEcmeKmi İstiyorsun Şaka Yapıyo OLmasLısın

ßana Hawa AtıCan Die K3ndini Kasma Damarındaki kanın ßiLe ßana HasTa!!!

if i had known,i wouldnt waste my life for you..
anLamı : ßilseydim, ömrümü senin için wermezdim..

:::υηυтυℓмαмαк υηυтмαмαуı ємяє∂єя:::

' HayaT baNa qıCıq KapıYo ..bnDe oNa !!

oraLarda benden yhok bi düşünsen anLarsın..buraLarda senden çoook bi görsen şaşarsın..!

вiz SєяSєяi σLup γaтaктa uηuттuкLaяıмızda dєğiL dєLiкaηLı σLup єLıηı вiLє тuтaмadıкLaяıмızda aяadıк aSкı

καсιгdιqιи негsеч ісіи ріsмαиlικ duчαгѕи,ріsмαиlικ duчduquи ніс віг ѕеч ісіи ѕαиα αсιмαм...

hayat bi sınavsa adımı yazar çıkarım!!!

Kayßétméq VardıR Vasqécméq AsLa Özür VardıR YaLvarmaq AsLa Sévméq VardıR İhanét AsLa UnutuLmaq VardıR Unutmaq AsLaa!!

KENDİNE İYİ BAK.

gfb_sanane — Mon, 25 Feb 2008 18:01:47 UT

Kendine iyi bak bir veda degil, elveda cümlesidir cogu zaman...
O üç kelimeden çok daha fazlasını gizler içinde.
Kendine iyi bak, çünkü bendan sonra ben yanında olmayaçağım,olmamı istesende istemesende..
Sevdim bir zamanlar seni hala seviyorum ve benden sonrada mutlu olmanı istiyorum.
Olurda bir gün dönersem seni iyi bulmak istiyorum.
Kendine iyi bak çünkü bundan sonra kendinden başkası olmayacak yanında sana bakacak,Ben olmayacağım.
Kendine iyi bak ve beni düşünme çünkü bende seni düşünmeyeceğim artık.
Arama sakın beni yazma çünkü ben yazmayacagım.
Sil beni yüreğinden çünkü ben silecegim.
Fakat yaşanılan,paylaşılan güzel şeylerin hatrına sana yürekten mutluluklar diliyorum.
Ben bir daha dönmemek üzere gidiyorum....
Kendine iyi bak aramızda gecen her şeye rağmen benden sonra iyi olduğunubilmeyi tercih ederim.
Aslında bilmem çok önemli degil, iyi olduğunu var sayacağım.
Seni bir daha asla görmemek üzere gidiyorum.
Seni kendinle başbaşa yapayalnız bırakıyorum.
Biliyorum kendini bırakacaksın benden sonra o yüzden bak diyorum...
Aslına bakarsan çokta fazla umursamıyorum.. Ahhh...
Kendine iyi bak derler ve giderler..
Tutukuyla sevenler bazen birden fazla söylerler bunu çünkü onları ayırmak eti tırnaktan ayırmak gibidir, kolay kolay kopamazlar onlar...
Sürec çok acı vericidir, yürek parcalayıcıdır.
Her seferinde azalan umutlarla geri döner ve yine kendine iyi bak sözleriyle ayrılırlar.
Taaki umutta sevgide tükeninceye kadar,
Taaki son elveda mezar sessizligine bürününceye kadar.
Tutkunun ötesinde sevenler bir kez kendine iyi bak derler ve giderler...
Onlar bu acıyı bir kezden fazla kaldıramayacaklarını bilirler..
Kendine iyi bak derler ve giderler.
Bu sözlerin içinde ihanet yok hiç bir zaman olamaz derler ve giderler...
En büyük ihanet degilmidir aslında seveni,ihtiyacı olanı yüz üstü bırakıp gitmek.
Kendine iyi bak derler ve giderler...
Seni suskunluğa mahkum edip giderler.
Seni parcalara ayırıp en büyük parcayı yanlarına alıp giderler.
Seni senden alıp giderler.
Dha kötüsü suçlayamazsın onları tüm bunlar için.
Kendine iyi bak diyip gidenin gecerli bir nedeni vardır elbet, suclatmaz kendini...
Savaşmadıkları için kızarsın ama suclayamazsın.
Savaşmışlarsa yenildikleri için kızarsın yine suclayamazsın,
Ayrılın kacınılmazlığına inandırır seni.
Kendine iyi bak derler ve giderler...
Elinden umutlarını, düşlerini, sevgilerini alıp giderler.
Bir tek anıları bırakırlar geride
Birde hatırladıkca gözyaşlarına bogulasın diye unutulmayan nameler.
Arkalarına bakmadan cekip giderler eger yalnız kalmışsan çünkü insafsızlıklarını görmek istemezler.
Herşey o saniye orada bitsin, kapansın bu sayfa isterler.
Bitti diyemedikleri için kendine iyi bak derler.
Kırıldım ve affedemiyorum diyemedikleri için kendine iyi bak derler.
Seni istemiyorum artık, hayatımdan cıkaracagım ama bilki hiç unutmayacagım diyemedikleri için kendine iyi bak derler.
Biliyorum cok kanayacaksın ama daha iyisini yapamıyorum diyemedikleri için kendine iyi bak derler.
Vijdanlarını rahatlatmak için kendine iyi bak derler.
Çünkü o kan uzun zaman akacaktır ve o yara asla kapanmayacaktır bilirler.
Kendine iyi bak bir noktadır coğu zaman kendine iyi bak deme bana.....
Sadece kötülükler noktalansın isterim ben, oysa sen iyisin.
Sen gözümdeki ışık, dudagımdaki tebessüm,
Sen içimdeki sevincsin,
Sen hayatımdaki neşesin,
Sen yolumu aydinlatan,
Sen dert ortagım,
Sen gönül yoldaşım, Sen bitanesin,
Kendine iyi bak deme bana nokta koyma.
Keşke böyle yaşanmasaydı bazı şeyler,
Keşke affedebilsen beni,
Keşke bende affedebilsem,
Keşke döndürebilsek zamanı geriye.
Nafile...
Ama yinede gitmesen olmazmı, bitmesek olmazmı?
Sen eksikken ben nasıl tam olurum,
Senden kalan boşlugu kimlerle doldururum?
Savaşsak aramıza giren şeytanla olmaz mı?
Hani büyük aşklar her türlü engeli aşardı?
Hani gercek dostluklar her sınavı gecerdi?
Hani sevgi eninde sonunda kazanırdı?
Hani hayatta hiç kirlenmeyecek degerler vardı?
Hani en büyük zaferler en kanlı savaşların ardından kazanılırdı?
Bunların hepsi yalanmı?
Sahiden gitmesen olmazmı?
Bitmesek olmazmı?
Peki ozaman senin istedigin gibi olsun...
Öyleyse sende KENDİNE İYİ BAK....................

İHANET

gfb_sanane — Mon, 25 Feb 2008 17:54:59 UT

Ihanetin adi göçmen bir kusa verilmis,
Sadakatin adi ise bir serçeye

Göçmen kus bütün bahar ve yaz boyunca
Küçük köyün üstünde uçmus serçeyle beraber

Küçük sinekleri, kurtlari yemisler
Kis yagmurlariyla saha kalkmis derelerden su içmisler

Masmavi gökyüzünde dans etmisler
Çiçek açan agaçlara konup, papatya tarlalarinda gezmisler...

Birbirlerine söz vermis kuslar;
Ayrilmayacagiz diye.

Ama kis gelmis,
Göçmen kus adina yakisani yapmaya kararliymis,

Serçe ise her zamanki gibi sadik
Ama sevgi de yabana atilmaz bir gerçek

Ayrilik aci, ihanet kötüymüs serçe için
Yasamaksa önemli imis göçmen için

O baharlarin tatli eglencesiymis sadece
Gel demis serçeye benle beraber

Baska bir bahara uçalim
Serçe ise burda bekleyelim demis yeni bahari

Ama kis acimasizdir demis göçmen,
Yasayamayiz burda, aç kalir üsürüz

Serçe hayir demis korunuruz kötülüklerinden kisin beraber
Göçmen inanmamis serçeye hayir demis gidelim.

Serçe için gitmek nasil bir ihanetse yasadigi yere
Kalmakta ayni sekilde ihanetmis sevgiliye

Ve karar vermis sevgiyi seçmis
Uçacakmis yeni bir bahara...

Göçmen ve serçe çikmislar yola,
Ama serçe zayifmis,
onun kanatlari uzun uçuslar için degil.

Dayanamayacakmis bu yola
Oysa göçmenin kanatlari güçlüymüs

Çünkü o hep kaçarmis kislardan
Hep gidermis zorluklarindan kisin yeni baharlara

Bir firtina yaklasiyormus.
Göçmen hizli gidiyormus firtinadan, yakalanmayacakmis

Ama serçe iyice zayif kalmis, yavaslamaya baslamis
Göçmene duralim demis artik.

Biraz dinlenelim
Göçmen itiraz etmis, firtina demis, ölürüz.
Serçe çok firtina görmüs, kurtuluruz demis.
Ama göçmen yürü demis serçeye
birazdan okyanuslara varacagiz

Serçe sevgisine uymus ve
pesinden son bir gayretle gitmis göçmenin
Birazdan varmislar okyanusa

Kurtulusuymus bu büyük deniz
Göçmen için çok iyi bilirmis buralari

Ama serçe ilk kez görüyormus ve sanki
Gökyüzünden daha büyükmüs bu yeni mavi

Serçe artik dayanamiyormus,
Son bir sevgi sesiyle seslenmis göçmene

Artik gidemiyorum.... Göçmen serçeye bakmis,
Bakmis ve devam etmis........

Okyanus çok büyükmüs, serçe ise çok küçük
Serçenin sevgisi de çok büyükmüs ama göçmen çok küçük...
Mavi sularinda okyanusun bir minik SADAKAT ...
Yeni bir baharin koynunda koca bir IHANET

aşk...

gfb_sanane — Mon, 25 Feb 2008 17:50:02 UT

Ateş bir gün suyu görmüş Yüce dağların ardında Sevdalanmış onun deli dalgalarına Hırçın Hırcın kayalara vuruşuna Yüreğindeki duruluğa ve suya Demiş ki gel sevdiğim ol hayatıma Anlam veren mucizem ol Su dayanamamış ateşin gözlerindeki sıcaklığa “al “demiş yüreğim sana armağan sarılmış ateşle su birbirlerine sıkıca kopmamacasına zamanla su buhar olmaya başlamış ateş kül olmaya başlamış ya kendisi yok olacakmış ya SEVDASINI baştan alınlara yazılmış olan kaderi de yüreğindeki kederi de alıp gitmiş uzaklara su ateş kızmış yakmış ormanları aramış suyu diyarlar boyu günler boyu geceler boyu bir gün gelmiş suya varmış yolu bakmış o duru gözlerine suyun biraz kırgın biraz hırçın biraz yorgun olduğunu ve o an anlamış aşkın bazen gitmek olduğunu ama gitmenin yitirmek olmadığını…