tomrizz

• Paylaş

Pazar, 20 Ocak 2008 08:36

BU BİR YARIM KALMIŞLIK.
HERKEZ BİRBAŞKA YARIMI TAMAMLIYOR.
EKSİK OLAN KENDİ, HİÇ OLMAYAN YARISI
YOK’U YANİ HİÇ OLMAYANI ARAMAKLA
TÜKENİYOR ÖMÜR.
SEVİLMEYE DEĞER NE VAR HAYATTA.!!

<<BÜYÜYOR DEĞİŞİYOR YOK OLUYOR SONUNDA>>

ANNE GİBİ HİSSEDEMEMEK, YANİ KENDİ İÇİNDE
HEM ANNE, HEM ÇOCUK OLMAK.
ÖLÜMÜZLE DİRİMİZ AYNI BEDEN ASLINDA,
GÖLGELER GEÇİYOR ÜZERİMİZDE SADECE.

İNSAN SEVDİKÇE NEREYE AİT OLDUĞUNU BİLEMİYOR!
BU HİS RUHUNU KEMİRDİKÇE APTALLAŞIYOR.
HATALARIN TOPLAMIDIR HAYAT Kİ,
İNSAN DEĞER ŞEYLER İÇİN
HATA YAPMALI Kİ, ARKASINDA SAKLANMAKTANSA
GURURLA BEN YAPTIM DEYİP ARKASINDA DURABİLSİN.

KOCAMAN BİR BOŞLUK HAYAT MAKİNEYE BAĞLI BİR
HASTANIN MÖNİTÖRÜN’DE GÖRÜNEN SON BİR DÜZ ÇİZGİ
KADAR SAYDAM, ANLAŞILIR VE BİR O KADARDA ANLAMSIZ.
KENDİNE YETECEK KADAR BENCİL OLMALI İNSAN…
//////////////////////////////////////////////////- //////////////////////////////////////////////////- //

VE EN SONUNDA UÇURUMUN DİBİNE GELSEDE
SIRF DÜNYAYA GICIKLIK OLSUN DİYE

GÜLÜMSEMELİ İNSAN